DSB-baas Scheringa naait en wordt genaaid

Natuurlijk houd ik het reilen en zeilen van de DSB-bank in de gaten. Wat Pieter Lakeman de bank probeert te flikken door mensen op te roepen hun euro’s terug te vragen, vind ik niet deugen. Je mag niet de belangen van een deel van de DSB-klanten proberen te manipuleren door het andere deel DSB-klanten te benadelen. Niet fatsoenlijk. Dat je de pest in krijgt als DSB-klant kan ik mij voorstellen als je een oor wordt aangenaaid met polissen die je niet nodig hebt en die slechts dienen om de bankier te buitensporig te verrijken. Scheringa naait en wordt genaaid, zo lijkt het.

DSB-baas Dirk Scheringa probeert naar Romeinse voorbeeld  het volk te kietelen met zijn Alkmaarse voetballerij. Dat doet hij niet onverdienstelijk als ze ook nog een landskampioen worden. Scheringa kietelt echter vooral zichzelf. Hij huurt gewoon alles wat hem goed uit komt. Of het nu een ex-minister of een ex-politiewoordvoerder is. Het bankieren is voor Scheringa een spel. Of het ècht nog om de centen gaat, weet ik niet. Vroeger wel, toen hij zelf nog als politie-agent polissen aan collega’s aansmeerde. Scheringa is er schatrijk mee geworden en hij is verslaafd aan het spel. Misschien zelfs is hij zo masochistisch dat hij alle publiciteit rond zijn persoon wel ‘lekker’ vindt. De elementen werken in elk geval mee. Zelfs Ads door Google plaatst DSB-annonces bij artikelen die niet bepaald ten faveure van Scheringa’s club zijn.

Miljoenennota weer uitgelekt

 RTL heeft het weer voor elkaar: ze hebben de miljoenennota. Prachtige journalistiek. Maling aan embargo’s, tenminste… als ze het zouden publiceren. Vooralsnog is dat niet het geval en dat vind ik dan weer ontzettend suf.

Specialisten moeten zich niet laten ringeloren

Minister Ab Klink bemoeit zich met gezondheid. Hij laat nu onderzoeken of alle medisch specialisten niet beter in loondienst kunnen gaan werken. Reden: het eeuwige gezeur over hun inkomsten. Als je op de loonlijst van een ziekenhuis staat, heb je maar te snijden in wat je krijgt voorgeschoteld. Nu kun je als chirurg binnen een maatschap allerhande klussen doen die je gewoon selecteert. Dat verhoogt je inkomen behoorlijk. Slim, maar niet best voor de kosten van de gezondheidszorg.

Van Klink begrijp ik weinig en van zijn voorgangers ook al niet veel. In België is de gemiddelde specialist een aardige man of vrouw zonder kapsones, gewoon aanspreekbaar en bovenal geven ze je gewoon de tijd. Als extra toetje zijn ze nog eens veel voordeliger dan hun bekakte Nederlandse collega’s. En als ze in een Porsche rijden, gunt iedereen ze dat gewoon. Misschien moet Klink gewoon eens over de grens kijken. En voor de rest mag je alleen maar hopen dat Europese regelgeving het Belgische systeem niet helemaal om zeep helpt. Niet dat alles in de Belgische gezondheidszorg zo geweldig is, maar gezonder dan Nederland is het in elk geval wel. Specialisten moeten zich dan ook niet laten ringeloren door de overheid. Iedereen probeert toch gewoon de max uit zijn kunstjes te halen?

Justitie belazert de kluit met Karst Tates

Al eerder schreef ik in mijn blog iets over Karst Tates, de man die in zijn Suzuki Swift de een pilaar met inscriptie ramde terwijl op kosten van de belastingbetaler de koningin met aanverwante artikelen in een cabriobus een rondje Apeldoorn deed. Quote uit NRC van 4 september: Karst T. heeft in zijn laatste woorden prins Willem-Alexander een fascist en een racist genoemd. Volgens justitie waren leden van de koninklijke familie het doelwit van T. Maar of hij het op hun levens had voorzien is niet duidelijk geworden. Evenmin is er antwoord op de vraag of zijn handelen ideologisch gedreven was. Zijn gedragingen worden „suïcidaal” genoemd.

Voornoemd geleuter komt uit de koker van justitie, want de dodelijk gewonde Karst Tates zou direct zou direct na de knal zijn ondervraagd door de marechaussee. Ik heb er maar één woord voor: gelul. Justitie belazert de kluit en ik vraag mij in alle ernst waarom doen ze dat? Tates lag voor jaffa in z’n Japannertje en hij was net zo total loss als dat stuk blik. Zijn hoofd hing als een leeggelopen ballon op zijn lichaam en een fotograaf constateerde het al eerder: de malloot was buiten bewustzijn en heeft nooit meer een woord gezegd. Maar waarom maakt justitie dan nu bekend dat hij het volgende heeft gezegd: Willem-Alexander is een fascist, hij is een racist en ik wist dat de koningin hier zou komen.

Wordt het Nederlandse klootjesvolk nu werkelijk geacht dit te geloven? Wordt dit beweerd om het koninklijk huis te bevredigen? Ik snap het niet. Ik zie er ook de noodzaak niet van in. Moet worden rechtgepraat dat het voorval is gebeurd zoals het is gebeurd? Ik neem het niemand kwalijk dat het is gebeurd. Er zijn nu eenmaal leipo’s die dingen uithalen die je niet kunt voorspellen. Er zullen in de toekomst nog wel idiotere dingen plaatsvinden. Wat ik eigenlijk gewoon erg vind en een onverkwikkelijke zaak is dat de overheid de bevolking gewoon niet serieus neemt. En dat is vooral raar als je bedenkt dat die politieke bende uiteindelijk door de bevolking zèlf is gekozen.

Sylvie van der Vaart: wat een dom wicht

Miss Glamourkanker Sylvie van der Vaart heeft weer even geklept met de hoofdredacteur van het dommedozenblad roddelblad Privé. Die schrijft: Deze week sprak ik SYLVIE VAN DER VAART, die zo goed en open omgaat met de ziekte die haar heeft getroffen. Duitse uitgevers staan in de rij om haar boek uit te kunnen geven. Een boek waarin zij beschrijft wat zij deze zware maanden allemaal voelt, denkt en meemaakt. Maar Sylvie vertelt waarom zij niet ingaat op al die aanbiedingen. Nog tot en met de feestdagen ondergaat zij een uitgebreide chemokuur, maar daarna hoopt zij het meest dramatische jaar van haar leven voorgoed te kunnen afsluiten.

De druiloor laat zich in de luren leggen door de PR-medewerkers van Sylvie. Wat een gloeiende onzin allemaal. Tot en met de feestdagen een uitgebreide chemokuur. Tuurlijk. En daarna gewoon het jaar afsluiten. Niets aan de hand. Wie heeft er nou last van een uitgebreide chemokuur? Niemand toch, Sylvie? Jij weet hoe je er mee om moet gaan. Gewoon doorsporten, lekker feesten en je nieuwe pruik via de televisie aan je echtgenoot laten zien. Die pruik is voor de meeste kankerpatiënten niet weggelegd overigens. Te duur. Ik betaalde voor de pruik van mijn wederhelft al 1200 euro en dat was voor de gemiddelde kankerpatiënt al veel te veel geld. Maar ja, jij hebt glamourkanker en dus moet je ook een glamourpruik. Want aan hoofddoekjes heb je een hekel tenslotte.

Ik hoop werkelijk dat je nog net niet zo onvoorstelbaar stom blond bent dat je je domheid gaat etaleren in een boekje. Je achterlijke geleuter over je glamourkanker is één grote leugen. De media stapt vol in de drol die je voor ze draait, maar weet je, domme Sylvie, er zijn gewoon heel veel mensen die kanker hebben en wèl last hebben van alle gevolgen die jou kennelijk alleen maar een pruik hebben bezorgd. En je hebt je wimpers nog!! Ik hoop voor je dat ze blijven groeien. Soms vallen de wimperharen namelijk wat later uit. Nou ja, bij jou niet uiteraard.

Jezus, waarom maak ik me eigenlijk druk over een dom blondje? De kanker van mijn eigen vrouw heeft mij natuurlijk ook aangetast. In mijn bovenkamer. En ik heb te veel uren doorgebracht in ziekenhuizen met kankerpatiënten. Mensen zonder pruik, een goedkope pruik, maar nooit met een glamourkankerpruik als Sylvie van der Vaart. Mensen die bijna kapot gingen aan de chemo, die gek werden van de bestraling, die tien doden stierven en soms een èchte. Waarom maak ik me eigenlijk druk? Omdat iemand zo onvoorstelbaar dom kan leuteren? Niet echt. Waarschijnlijk omdat Sylvie zo blond is dat ze niet in de gaten kan hebben dat ze mensen die gewoon kanker hebben keihard kwetst met haar PR-gezwam. Dat is het.

Giraffengeleuter

Wat een geleuter over de leuter van een giraf. Was nu de legopenis gepikt of de staart? Het schijnt inderdaad de penis geweest te zijn als je mag afgaan op de berichten in verschillende Duitse, Franse en Nederlandse media. Er zijn er echter ook een paar die het steevast over de staart hebben. In komkommertijd is een penis natuurlijk leuker, dus daar houden we het maar op. Zelfs op kindersites houden ze het op de piemel van de giraf.

Leuter van giraf erg gewild

Penis van legogiraf weer gestolen

In Berlijn (Legoland) balen ze als een stekker, want voor de vierde keer is de penis van de LegoGiraf gepikt. Of is de pik gejat. Dat onderdeel van 30 centimeter bestaat uit 15.000 legosteentjes. Er is nu besloten om er een hek omheen te zetten. Het is nog steeds mijn idee om een hek te zetten om mensen die pikken. De wereld eens radicaal aanpakken is wat slimmer.

Luizen op moslimschool?

Volgens Google wel. De slimme Ads door Google kijken razendsnel wat voor info er op een pagina staat. Vervolgens ziet een bezoeker een advertentie die hopelijk op het onderwerp slaat. Dat gaat niet altijd goed, zoals het screenshot laat zien. Over moslimscholen hoef ik verder niets te zeggen. Die moeten de wereld uit. Net als elke andere school met de bijbel, thora of ander sprookjesboek.

Vleermuizenpoep

Het is geen topfoto, maar wie verstand heeft van vleermuizen weet dat dit een vleermuis is. Het beest is inmiddels spoorloos. Zit dus geheid ergens in een kier en waarschijnlijk met de nodige soortgenoten. Als ze ergens buiten rondhangen, moeten ze dat zelf weten. In mijn huis heb ik er geen behoefte aan. Ik vind opeens overal vleermuizenpoep. Zit ik daar op te wachten?

Reigers en waarschijnlijk een gladneus

Ongetwijfeld gaan natuurlijkliefhebbers steigeren, maar het was mijn week niet. Het gesodemieter begon onverwacht. Op zondagmiddag staat er pontificaal een reiger in mijn tuin. Ik probeer zo’n beest dan te begrijpen, maar dat lukt niet meer. Reigersyndroom, zeg maar. Jaren terug moest ik een net over mijn vorige vijver spannen om te voorkomen dat de krengen mijn koikarpers opvraten. De pest is dat een reiger verrekte veel geduld heeft. Een paar kleine vissen verdwenen, een karper van een centimeter of dertig pikte hij lek. Dat overleeft een karper. Kortom: ik haat die krengen.

Terug naar nu. Onlangs gaven een paar karpers de geest. Eentje was er ook zo langzamerhand te groot geworden. Blijft in elk geval vervelend als ze definitief stoppen met eten. Vis was er genoeg in de vijver. karpers, goudwindes en massa’s kleinere vissen op vuistgrootte. Kijk… en dat vinden reigers héérlijk. Laf als ze zijn fladderen ze meteen hoog in de bomen als ik ze gezelschap kom houden in de tuin. Levert wel een mooi plaatje op.

Vervolgens blijft het niet bij één reiger, maar schutteren er twee in mijn tuin. Intussen mis ik aardig wat vissen. Dat werd goedgemaakt door vliegende mieren die zelfs via de afzuigkap in mijn huis donderden. Wat rijmt? Inderdaad, honderden. En nee, het houdt nog niet op. Ja, die vliegende mieren wel. Ik werd alleen op iets getrakteerd dat ik nooit eerder had meegemaakt.

Het was vandaag warm. Dertig graden, meldde de radio. Zo voelde het ook wel. Het leven speelt zich dan even buiten af en met mijn elektrische vliegenmepper hielp ik een stuk of wat wespen om zeep. Vuurwerk! Klinkt wel sadistisch. Nou ja, ook ik heb zo mijn afwijkingen. Het vliegende monster waarmee mijn avond eindigde ook. Het zeilde door mijn kamer en door de serre. Te snel om in één keer te herkennen. In twee keer wel: een vleermuis. Vleermuisje, beter gezegd. Ik schoof sneller dan een vleermuis de schuifdeur van de serre dicht. Wat moet een mens met een vleermuis in huis? Internet…

Wat op bezoek kwam, was zeer waarschijnlijk een dwergvleermuis. Dat is een gladneus die in Vlaanderen nog veel schijnt voor te komen. Ik pakte mijn Sony om het ding op de video te zetten. Dat lukte uiteindelijk een heel klein beetje. Een vleermuis zag ik er niet echt in, maar ik ben geen vleermuiskundige. Het onderstaande plaatje heb ik van een website geplukt. Het raadsel wordt wellicht opgelost als ik de opnamen frame voor frame laat passeren. Binnenkort maar een keertje.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.